معدن ها، مرجع اطلاع رسانی و معاملات معدن با هدف شناسایی وارائه فرصتهای سرمایه گذاری ناب و تمرکز بر شفاف سازی فضای معاملاتی معادن کشور، نسبت به کشف و پیشنهاد پتانسیل های موجود پا به عرصه حضور نهاد.

اخبار و مقالات

آینده صنعت نفت در گرو همکاری شل و اوپک

 

گروه معدن: گردش مالی صنعت نفت جهان سالانه یک تریلیون دلار است. در این بین تمام شرکت‌هایی که در این زمینه فعالیت می‌کنند به‌دنبال افزایش سهم خود از این سبد هستند.

بازیگران صنعت نفت در جهان چه شرکت‌های نفت ملی و چه شرکت‌های چندملیتی و شرکت‌های خدمات میدان نفتی، به‌دنبال رونق بیشتر این صنعت هستند اما در سال‌های گذشته رقابت بین نفتی‌ها رنگ و روی دیگری گرفته است. ظهور انرژی‌های نو و تجدیدپذیر در کنار خودروهای برقی شیوه رقابت بین شرکت‌های حوزه نفت و گاز را فراتر از سطح قبلی برده است. علاوه بر این تا سال گذشته اعلام شده بود نفت جهان تا ۲۰سال آینده به پایان می‌رسد تا اینکه داچ رویال شل فناوری جدیدی برای برداشت از میدان‌ها را به جهان معرفی کرد و عمر نفت و گاز در جهان به نیم قرن رسید. براساس این شیوه ازدیاد برداشت نه تنها امکان داد این کشور میزان واردات خود را کاهش دهد، بلکه کمک کرده بر نرخ‌های نفت در بازار جهانی تاثیرگذار باشد. این مسئله ممکن است از نظر یک مصرف‌کننده خبر خوبی باشد اما به ضرر تولیدکنندگان بزرگ نفت به ویژه اعضای اوپک بوده است. به گفته بسیاری از کارشناسان یکی از دلایل فریز نفتی در اوپک همین موضوع بود تا بتوانند نرخ‌ها را کنترل کنند و کشورهای نفتی مانع افزایش ناگهانی نرخ‌ها شوند.


سرنوشت جنگ نرخ 
نرخ نفت از اواسط سال ۲۰۱۴(۹۳-۹۲) به‌دلیل مجموعه‌ای از عوامل شامل رشد قابل‌توجه تولید نفت و گاز شیل افت قابل‌توجهی پیدا کرد. اوپک در ابتدا تصور کرد می‌تواند این دشمن نوظهور را با افزایش تولید به‌منظور ورشکسته کردن شرکت‌های حفاری شل به زانو درآورد. با این‌همه در کمال تعجب اوپک، این رویدادها به آن سرعتی که انتظار می‌رفت اتفاق نیفتاد و در نهایت پس از ۵ تا ۸ ماه، تولید نفت شیل امریکا کاهش پیدا کرد. اما نرخ‌های پایین‌تر نفت به اقتصادهای کشورهای بزرگ تولیدکننده که وابستگی زیادی به درآمدهای نفتی داشتند و در بعضی موارد نفت بیش از ۹۰ درصد درآمد صادراتی آنها را تشکیل می‌داد، ضربه زد. به گزارش صمت، اویل‌پرایس در گزارشی اعلام کرد بر این اساس بیشتر این کشورها به‌دنبال میانگین نرخ بالاتر نفت برآمدند تا بودجه‌های ملی خود را تامین کرده و برنامه‌های بلندمدت خود را محقق کنند؛ برنامه‌هایی که مستلزم منابع مالی بزرگی هستند. در ادامه این موضوع اوپک به شیوه‌های قدیمی روی آورده و تولید نفت را به‌منظور بهبود نرخ کاهش داد. پایبندی بالا به محدودیت عرضه، کاهش ذخایر کشورهای صنعتی از ۲۶۴ میلیون بشکه در سال قبل به ۵۲ میلیون بشکه در اوایل امسال میلادی را به‌دنبال داشت. با وجود این، در چند ماه گذشته نرخ‌های نفت در محدوده ۶۰ دلار نوسان داشته است.


سرنوشتی مشابه زغال‌سنگ 
تاریخ نشان می‌دهد هیچ چیز همیشگی نخواهد بود. زمانی زغال‌سنگ، سوختی پرتقاضا بود و عامل انقلاب صنعتی شد. با این حال اکنون نقش زغال‌سنگ نه‌تنها به‌دلیل وجود منابع جدید، بلکه به‌دلیل ملاحظات زیست‌محیطی و اقتصادی کمرنگ شده است. افزایش نقش تقاضای نفتی در بخش حمل‌ونقل به‌دلیل موتورهای احتراق داخلی ممکن شد که صنعت خودرو را متحول کرد. برتری صنعت خودرو به مدت بیش از یک قرن اجازه داد تقاضا برای نفت همچنان روند رو به رشد خود را حفظ کند زیرا بخش حمل‌ونقل جهانی اعم از جاده‌ای، هوایی، ریلی و دریایی، ۶۵ درصد تقاضای جهانی برای نفت را به خود اختصاص می‌دهد. به این ترتیب تقاضا برای نفت در این مدت به میزان قابل‌توجهی افزایش پیدا کرد و به ۹۶ میلیون بشکه در روز در سال گذشته میلادی رسید. بر مبنای روند تاریخی، رشد جمعیت و دورنمای اقتصادی، بیشتر آژانس‌های بین‌المللی و شرکت‌های مشاوره انتظار دارند تقاضا برای نفت تا سال ۲۰۴۰(برنامه ۲۲ساله صنعت نفت در اوپک) به ۱۲۱ میلیون بشکه در روز برسد. با این‌همه با توجه به انگیزه بالای صنعت خودرو برای ساخت خودروهای برقی، چنین امری بعید به نظر می‌رسد.در این بین خودروهای برقی یک‌شبه جایگزین موتورهای احتراقی نخواهند شد و این تغییر مستلزم گذشت چند دهه است؛ بنابراین هیچ‌کس ادعا نمی‌کند تقاضا برای نفت در حمل‌ونقل جاده‌ای به یک‌باره از بین خواهد رفت. با این حال نفوذ سریع خودروهای برقی ممکن است به کندی قابل توجه رشد تقاضا برای نفت منجر شود.


تدوین استراتژی‌های موثر 
اوپک ممکن است به جای اینکه بخواهد به‌طور مستقل عمل کند، تصمیم بگیرد با شرکت شل امریکا همکاری کند. در این شرایط هر دو طرف باید تا حدودی درباره میزان تولیدشان به‌منظور دستیابی به یک میانگین نرخ سالانه منطقی بین ۷۰ تا ۸۰ یا حتی بیشتر توافق کنند. به شکل تئوری، این شرایط ممکن است موثر واقع شود اما بسیاری از تولیدکنندگان نفت مستقل ممکن است نیازی به‌دنبال کردن چنین همکاری نبینند.مشکل دیگر نحوه تعیین سهمیه‌های تولید به ویژه برای تولیدکنندگان نفت شیل امریکاست. درحال‌حاضر به حد کافی مشکل در کنترل سهمیه تولید شماری از اعضای اوپک وجود دارد؛ بنابراین چگونه می‌توان انتظار داشت تولیدکنندگان نفت شیل مستقل و غول‌های نفتی به سهمیه تولید مشخصی پایبند بمانند؟ اما اگر چنین استراتژی به نحوی تحقق پیدا کند دو طرف ممکن است برنده این جریان باشند. با این‌همه چنین سیاستی پیامدهای منفی خاص خود را خواهد داشت. نرخ‌های بالاتر ممکن است به رواج خودروهای برقی سرعت ببخشد و خودروسازان را تشویق خواهد کرد تا راه‌هایی برای کاهش هزینه‌های تولید خودروهای برقی پیدا کنند. همچنین براساس گزارش اویل‌پرایس، صنعت نفت باید حقایق را یافته و متناسب با آنها عمل کند. مدیران ارشد شرکت‌های بزرگ نفت و گاز سرنوشت صنعت نفت را به خوبی می‌دانند با این‌همه از تصدیق علنی آن پرهیز می‌کنند. این مدیران درحال‌حاضر سرگرم طراحی استراتژی‌های جایگزین برای ماندن در این کسب‌وکار شاید با ساختار متفاوتی باشند. مدیران شرکت‌های ملی نفت نیز باید به این حقیقت پی ببرند که اتکای آنها به درآمد نفتی ممکن است شکست آنها را در پی داشته باشد.مدیران ارشد شرکت‌های بزرگ نفت و گاز سرنوشت صنعت نفت را به خوبی می‌دانند با این‌همه از تصدیق علنی آن پرهیز می‌کنند